به گزارش 9to5Mac، مکبوک پرو جدید با نمایشگر PROLED XDR که اپل هفته‌ی گذشته معرفی کرد، با صفحه‌ی OLED، بدنه‌ی سبکتر، پشتیبانی از لمس، داینامیک آیلند و لوگوی درخشان، یکی از بزرگ‌ترین تغییرات مک در سال‌های اخیر است. نویسنده‌ی نقد، پس از استفاده از مدل ۱۶ اینچی، نتیجه می‌گیرد که کاهش وزن حتی از قابلیت لمس هم در استفاده‌ی روزمره اثرگذارتر است.
طراحی سبکتر؛ بازگشت به وزن دوران ۲۰۱۶
اپل در سال ۲۰۱۶ مکبوک پرویی طراحی کرد که نازکی را بر هر چیز دیگری ترجیح می‌داد و نتیجه‌اش کیبورد باترفلای و مشکلات حرارتی بود. در سال ۲۰۲۱ مسیر اصلاح شد: پورت‌ها برگشتند، تاچ بار کنار رفت و تراشه‌های اپل سیلیکون عملکرد را جهش داد. بهای این اصلاحات، سنگین‌تر شدن دستگاه بود.
حالا مدل ۱۴ اینچی از ۳٫۵ پوند (حدود ۱٫۶ کیلوگرم) به ۳٫۰ پوند رسیده و مدل ۱۶ اینچی از ۴٫۷ پوند به ۴٫۰ پوند کاهش یافته است. یعنی وزن هر دو تقریباً با نسخه‌های ۲۰۱۶ برابر است، آن هم با صفحه‌ی بزرگ‌تر و سخت‌افزار بسیار قوی‌تر. ضخامت هم اندکی کمتر شده است: ۰٫۵۹ اینچ برای مدل ۱۴ اینچی و ۰٫۶۳ اینچ برای مدل ۱۶ اینچی.
دلیل اصلی این تغییر، گذار از مینیالایدی به OLED است. چون OLED به نور پس‌زمینه‌ی جداگانه نیاز ندارد، مجموعه‌ی نمایشگر نازک‌تر و سبکتر میشود. اپل همچنین حسگر لمسی را به‌صورت on-cell در خود پنل ادغام کرده تا لایه‌های جداگانه‌ی اضافه لازم نباشد. بازبین می‌گوید به‌رغم سنگین بودن، مدل ۱۶ اینچی دیگر «شبیه تانک» نیست و حتی او را که همیشه مدل ۱۴ اینچی را برای قابلیت حمل ترجیح می‌داد، به تجدیدنظر واداشته است.
نمایشگر PROLED XDR؛ بهترین صفحه‌ی لپ‌تاپی
به گفته‌ی نویسنده، رنگ‌های اشباع، کنتراست و سیاهی عمیق این پنل از هر لپ‌تاپ دیگری، حتی ویندوزی‌های دارای OLED پیشرفته، بهتر است. زاویه‌ی دید هم بهتر شده و رنگ و روشنایی از کنار هم تقریباً ثابت می‌ماند. پدیده‌ی blooming (هاله دور اجسام روشن روی زمینه‌ی تیره) که در نمایشگر مینیالایدی به‌خاطر ناحیه‌های کم‌نور شونده دیده می‌شد، حالا از بین رفته چون هر پیکسل جداگانه نور می‌دهد.
درباره‌ی burn-in، اپل از موتور نمایشگر بازطراحی‌شده‌ای می‌گوید که مصرف پیکسل‌ها، دما و عوامل دیگر را پایش و در لحظه جبران می‌کند. هنوز باید زمان بگذرد، اما بازبین در آیپد پرو OLED خود پس از بیش از دو سال نشانه‌ای از burn-in ندیده است.
روشنایی بالا و بازتاب فقط ۱ درصدی صفحه‌ی براق، نتیجه‌ی طراحی خود پنل و پوشش ضدبازتاب سفارشی است. نویسنده کنار پنجره‌ای پرنور آزمایش کرده و می‌گوید مدل براق از انتظارش بهتر عمل می‌کند؛ هرچند به خوبی مدل نانوتکسچر قبلی نیست، اما بسیار بهتر از مکبوک ایر براق است. اپل می‌گوید نانوتکسچر جدید مستقیماً روی شیشه‌ی پوششی حکاکی میشود، اما نسخه‌ی آن هنوز آزمایش نشده است.
لمس در macOS؛ مفید اما نه ضروری
اپل سال‌ها در برابر مک لمسی مقاومت کرد و استیو جابز در ۲۰۱۰ آن را «از نظر ارگونومی وحشتناک» خوانده بود. بازبین معتقد است اضافه شدن لمس، سخن جابز را رد نمی‌کند: لمس صفحه‌ی عمودی همچنان خسته‌کننده است. اما اپل عمداً لمس را روش ورودی ثانویه قرار داده؛ می‌توانید کاملاً نادیده‌اش بگیرید.
macOS در زمان تشخیص لمس تغییرات کوچکی می‌کند: فاصله‌ی آیتم‌های منوی زمینه بیشتر میشود، فشار طولانی روی آیکون داک منوی بزرگ‌تری باز می‌کند و در Finder فایل زیر انگشت بلند میشود تا بکشید و رها کنید. دکمه‌های سه‌گانه‌ی پنجره پس از اولین لمس بزرگ می‌شوند و باید دوباره لمس کنید که کمی دست‌وپاگیر است. ژست‌های آشنا مثل پینچ، کشیدن چهارانگشتی برای جابه‌جایی بین Spaceها، pull to refresh در سافاری و پرتاب پنجره به کنار برای کاشی‌کاری هم پشتیبانی می‌شوند. اپل همچنین پایدارسازی خودکار ویدیو را برای لرزش صفحه هنگام لمس در تماس تصویری اضافه کرده است.
در عمل، لمس بیشتر یک «امکان خوب» است تا انقلاب. کاربرد جدی‌تر آن در iPhone Mirroring، شبیه‌ساز Xcode و احتمالاً برنامه‌هایی مثل Blender است. نویسنده می‌گوید تاچ‌پدهای عالی اپل باعث میشود لمس در مک کمتر از ویندوز ضروری باشد.
عملکرد، داینامیک آیلند، صدا و باتری
عملکرد تغییری نکرده است. مدلهای PROLED با تراشه‌های M5 Pro و M5 Max عرضه می‌شوند و در Geekbench تقریباً با مدلهای اوایل امسال برابرند. نمونه‌ی بررسی‌شده M5 Pro با ۱۸ هسته CPU، ۲۰ هسته GPU و ۴۸ گیگابایت حافظه‌ی یکپارچه بوده و در استفاده‌ی روزمره حتی یک بار صدای فن شنیده نشده است. نکته‌ی عجیب اینجاست که طبق شایعات، اپل تراشه‌های M7 را جهشی بزرگ، به‌ویژه برای هوش مصنوعی، می‌داند و ظاهراً M6 پرو و مکس را رد می‌کند؛ پس خریدار M5 امروز در کمتر از یک سال دو نسل عقب می‌افتد.
داینامیک آیلند برای نخستین بار به مک آمده؛ لایو اکتیویتی‌ها و اطلاعات پخش جاری موسیقی و پادکست در آن نمایش داده میشود و Spotlight هم از همان‌جا بیرون می‌پرد. اگر درباره‌ی این قابلیت روی مک‌های بدون داینامیک آیلند کنجکاوید، اکتیویتی زنده در macOS 27.3 را بخوانید. سیستم شش‌بلندگوی بازطراحی‌شده هم باس ۵۰ درصد عمیق‌تر دارد و تنظیم صدا در حالت بسته بودن درب متصل به نمایشگر خارجی بهتر شده است. اپل باتری را بدون تغییر و تا ۱۷ ساعت وب‌گردی بی‌سیم اعلام کرده و تجربه‌ی نویسنده با این رقم هم‌خوان به نظر می‌رسد. لوگوی درخشان اپل هم بازگشته و روشنایی‌اش به نور صفحه و محیط وابسته است؛ حتی نمایشگر اسکرین‌سیور Pro Light در macOS 27.3 از همین مکبوک الهام گرفته است.
قیمت و جمع‌بندی
مدلهای OLED نسبت به مک‌بوک‌های مینیالایدی M5 Pro و M5 Max که اپل هنوز می‌فروشد، ۴۰۰ دلار گران‌ترند. مدل ۱۴ اینچی از ۲٬۸۹۹ دلار و مدل ۱۶ اینچی از ۳٬۳۹۹ دلار شروع میشود. آن دستگاه‌ها سنگین‌ترند و لمس ندارند، بنابراین خط محصول فعلاً کمی عجیب است و احتمالاً در آینده یکی می‌شوند. اگر می‌خواهید دستگاه را در عمل ببینید، پخش زنده‌ی ساخت آهنگ با مکبوک پرو جدید نمونه‌ی جالبی است.
جمع‌بندی بازبین روشن است: این همان مکبوک پروی محبوب پنج سال اخیر است، اما با بهبودهای معنادار تقریباً در همه‌ی جنبه‌ها. نمایشگر، وزن و ادغام ظریف لمس آن را به ارتقایی جذاب تبدیل کرده، هرچند چیپ M5 کنار نسل‌های بعدی کمی قدیمی به نظر می‌رسد.
منبع: 9to5Mac
