به گزارش 9to5Mac، گرگ جاسواک، معاون ارشد بازاریابی اپل، در گفت‌وگویی جنجالی پرجاه‌طلب‌ترین چهره‌های رقابت هوش مصنوعی را «لبهی دیوانهی» سیلیکونولی خوانده است. این موضع نشان می‌دهد اپل می‌خواهد خودش را در سمت درست موج رو‌به‌رشد نارضایتی از هوش مصنوعی قرار دهد.
اپل در رقابت هوش مصنوعی عقب است؟
یکی از انتقادهای همیشگی به اپل این است که در عرصه‌ی هوش مصنوعی کُند حرکت می‌کند. بیشتر غول‌های فناوری صدها میلیارد دلار صرف آموزش مدل‌هایی کردهاند که هر روز هوشمندتر می‌شوند. اپل هم مدلهای خودش را آموزش می‌دهد، اما فاصله‌ی زیادی با مرز دانش این فناوری دارد. به همین دلیل اگر هوش مصنوعی فوق‌هوشمند در سال‌های آینده صنعت و جامعه را دگرگون کند، اپل ممکن است جا بماند.
جاسواک در پاسخ می‌گوید تمرکز اپل روی قابلیت‌هایی است که کارهای مفید و ملموس را برای کاربران عادی انجام می‌دهند. او معتقد است تأکید اپل بر حریم خصوصی در فضای مخالفت با شتاب بی‌مهار هوش مصنوعی، ارزش بیشتری پیدا خواهد کرد.
چرا واژه‌ی «دیوانگی» بی‌راه نیست؟
نویسنده‌ی 9to5Mac می‌گوید «دیوانگی» توصیف مناسبی برای دنیایی است که در آن شرکت‌های هوش مصنوعی نگرانند کارشان بشریت را نابود کند، اما از این هم بیشتر می‌ترسند که رقیبشان زودتر به آن برسد. این منطق رقابتی، همان چیزی است که به گفته‌ی منتقدان، فناوری را با سرعتی فراتر از توان کنترل جلو می‌برد.
هوش مصنوعی نخستین پیشرفت فناورانه‌ای است که مشاغل این‌قدر متنوعی را تهدید می‌کند؛ از رانندگی کامیون و بازاریابی تا برنامه‌نویسی. حتی بعضی دانشگاهیان نگرانند نسل‌های بعدی دیگر به سمت ریاضیدانی یا پژوهش علمی نروند، چون فکر می‌کنند این نقش‌ها به‌زودی زائد می‌شوند.
نگرانی دانشگاهیان از آینده‌ی پژوهش
جوردانو اسکارچوتی، استاد ریاضی، اخیراً هشدار داده است که وقتی مدلهای هوش مصنوعی مسائلی را در چند روز حل می‌کنند که پژوهشگران سال‌ها رویشان کار کردهاند، تلاش برای ورود به این حوزه برای دانشجویان امروز بی‌معنی به نظر می‌رسد. پیامد آن می‌تواند فراتر از ریاضیات برود و آینده‌ی پیشرفت علمی را تحت تأثیر قرار دهد.
به باور او، اگر دانشجویان امروز آینده‌ای در پژوهش نبینند، ممکن است مدل‌ها از نظر فنی مسائل علمی را حل کنند، اما کسی نمانده باشد که معنای یافته‌ها را بفهمد و آن‌ها را درست به کار ببندد. همین الگو می‌تواند در توسعه‌ی نرم‌افزار هم تکرار شود؛ جایی که شمار انسان‌هایی که کدهای تولیدشده توسط مدلهای پیشرفته را بفهمند، رفته‌رفته کمتر میشود.
سناریوی کابوس‌وار و نقش اپل
بدترین سناریو این است که هوش مصنوعی وظایف بیشتری را بر عهده بگیرد و متخصصان انسانی کنار گذاشته شوند، چون نسل‌های آینده دلیلی برای رقابت با آن نمی‌بینند. نویسنده برای کسانی که این نگرانی را بی‌پایه می‌دانند، شنیدن پادکست Suspicious Minds: AI and the Apocalypse را پیشنهاد می‌کند.
اینکه اپل چقدر می‌تواند جلوی چنین آینده‌ای بایستد، محل تردید است. با این حال می‌توان گفت دست‌کم این شرکت منابع عظیمش را صرف تسریع این روند نمی‌کند. نویسنده امیدوار است مخالفت با هوش مصنوعی آن‌قدر سریع و پرصدا رشد کند که سیاستمداران ناچار شوند «وسترن بی‌قانون» امروز را تا حدی مهار کنند.
البته باید به یاد داشت که موضع‌گیری اپل بخشی از استراتژی بازاریابی آن هم هست. شرکتی که در مسابقه‌ی مدلهای پیشرفته عقب است، طبیعی است که بر سودمندی، حریم خصوصی و مسئولیت‌پذیری تأکید کند. اما اگر نگرانی عمومی از هوش مصنوعی بیشتر شود، همین روایت می‌تواند به مزیت رقابتی واقعی تبدیل شود.
منبع: 9to5Mac
